در گذشته، نرمافزارها تنها برای انسانها طراحی میشدند. کاربر انسانی با یک رابط کاربری (UI) ساده میتوانست با نرمافزار تعامل کند و نیازهایش را برطرف سازد. اما با گذشت زمان، شرایط تغییر کرد. حالا دیگر صرفاً انسانها نیستند که به نرمافزارها نیاز دارند، بلکه خود نرمافزارها نیز باید با یکدیگر در ارتباط باشند و اطلاعات یا خدماتی را از هم دریافت کنند. همین نیاز منجر به پیدایش مفهومی به نام API شد.
API در واقع یک رابط بین دو نرمافزار است. این رابط به یکی از نرمافزارها اجازه میدهد تا بدون نیاز به دخالت انسان، از خدمات نرمافزار دیگر استفاده کند. به بیان دیگر، API مانند پلی است که بین نرمافزارها برقرار میشود و امکان برقراری ارتباط و تبادل داده را فراهم میکند.