داکر روشی عملی و استاندارد برای جمعکردن برنامه بههمراه همهٔ وابستگیهایش در یک «بستهٔ قابلحمل» است تا همانطور که ساختهای، در هر محیطی همانطور هم اجرا شود؛ روی لپتاپ توسعهدهنده، سرور شرکت، یا فضای ابری. شعار نانوشتهاش ساده است: «همانی که ساختی، همان اجرا میشود.» این وعده با کانتینرها محقق میشود؛ ظرفهایی سبک که اپلیکیشن و کتابخانهها را از محیط میزبان جدا میکنند و یک اجرای تکرارپذیر میسازند.
استفاده از داکر چه مزیتهایی برای معماری میکروسرویس دارد؟
