خبرگزاری میزان-غلامحسین ساعدی در ۱۳ دی ۱۳۱۴ در تبریز و در خانوادهای کارمند و به قول خودش اندکی بدحال به دنیا آمد.
جالب اینکه پایاننامه وی با عنوان «علل اجتماعی
پسیکونوروزها در آذربایجان» !! بود که پس از ماهها بحث و جدل با اکراه
پذیرفته شد. در سال 1340 پس از دریافت دکترای پزشکی راهی تهران و به خدمت
سربازی اعزام شد. در پادگان سلطنتآباد به عنوان پزشک پادگان و بصورت سرباز
صفر! مشغول به خدمت گردید. در سال 1342 برای دریافت تخصص بیماریهای اعصاب
و روان به بیمارستان روزبه رفت و موفق به کسب تخصص در رشته روانپزشکی شد.
* عضویت در حزب توده
ساعدی در کنار طبابت به نویسندگی روی آورد و
نمایشنامهنویسی را برگزید. اولین نمایشنامه وی «شب نشینی باشکوه» بود. در
سال 1340 با مرحوم آلاحمد آشنا شد و تحت تأثیر تفکرات او قرار گرفت و به
نوشتههای خود رنگ و بوی سیاسی داد.