» گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو»، یادداشت دانشجویی*چقدر دلگیر است که این روزها میشنوی شعار ؛ نه سازش نه تسلیم نبرد با آمریکا با غرض ورزی یک عده و کم خردی تعدادی دیگر به زمانی برای صلح و آشتی در حال تغییر رنگ دادن است آن هم به خاطر برجام، که هنوز خودشان هم از فرجام آن اطمینان خاطر ندارند.
چگونه میتوان به کسی که دستش به خون جوانان ملتمان و یک عده زن و مرد و حتی کودک بیگناه در سایر ملل مظلوم آلوده است و به آن افتخار نیز میکند با یک لبخند که آن هم معلوم نیست از کدام ملت ستم دیدهای به یغما بردهاند دست دوستی دراز کرد.
در روزگاری که عدهای چنین مشتاق دیدار هستند وقتی سخنان رهبرم را که این چنین واضح و آشکار از تعطیل نشدن مبارزه با استکبار سخن میگوید دلم گرم میشود اما هنوز از ذوق زدگی یک عده متعجب میمانم. وقتی از تریبونی که مخاطبانش اقشار مختلف مردم هستند میشنوی امام ملت با صراحت محض اینگونه میگوید: (شما ۲۵ سال آینده را نخواهید دید، ان شاالله تا ۲۵ سال دیگر به توفیق الهی و به فضل الهی چیزی به نام رژیم صهیونیستی در منطقه وجود نخواهد داشت)، جوان مومن انقلابی اگر اندکی تامل کند میبیند دیگر از شیپور استکبار جز فریاد ضعف چیزی به گوش نمیرسد.