بدون تردید یکی از کماثرترین بازیکنان تیم ملی ایران در مسابقه با آمریکا، مهدی طارمی بود.
او البته بهترین بازیکن فعلی فوتبال ایران به شمار میرود که در دیدار با انگلستان دبل کرد و در برابر ولز پاس گل داد، اما مصاف با آمریکا روز خوب او نبود. مهدی در فاز هجومی چندان به چشم نیامد، هرچند در یک صحنه اعتقاد به خطای پنالتی داشت که نه داوران مستقر در اتاق VAR و نه کارشناسان با او موافق نبودند. مسئله اما فقط به حضور کمرنگ مهدی در برنامههای تهاجمی تیم محدود نمیشد.
شاید ناکامی کمتر دیده شده طارمی در این مسابقه، نقشآفرینی ضعیف او در امور دفاعی بوده باشد. در دیدار سرنوشتساز ایران، آمریکا از همان دقایق آغازین نبض میدان را در اختیار گرفت و با چرخاندن توپ بهدنبال خلق موقعیت رفت. به شکل کاملا آشکاری، آنها سمت چپ خط دفاعی ایران و سمت راست خودشان را هدف گرفته بودند؛ جایی که میلاد محمدی بازی میکرد. بارها سرجینیو دست و سایر بازیکنان آمریکا از این جناح به سمت دروازه ایران یورش بردند و موقعیت گلزنی ساختند. واضح بود که دیر یا زود این نقطهضعف کار دست تیم ملی خواهد داد.