خبرگزاری میزان – به کودکانی نگاه کنید که در غزه و لبنان و در گذشته نه چندان دور در عراق و سوریه بدون هیچ گناهی مبتلا به جنگی بودند که صهیون و داعش بازیگر اصلی آن بوده و به غیر از نسلکشی نام دیگری نمیتوان برای این کشتار در نظر گرفت.
این کودکان بدون هیچ گناهی و فقط به دلیل زیاده خواهی گروهی افراط گرای صهیونیستی و غرب، گرفتار حضور در جنگ و عواقب آن شده اند. قطعا روایت کشتار و قتل عام این کودکان که شمار آنها طی یکسال در غزه به بیش از ۱۷ هزار نفر میرسد، یک عزم جدی میخواهد. عزمی فرهنگی، هنری و سینمایی که بتواند به درستی و بدون اشاره مستقیم و در متن به این جنایات اشاره کند تا مردم به درستی با چهره کریه صهیونیستها و حامیان آنها در جهان آشنا شوند.
اگر مدیران فرهنگی و سینمایی ما به این حرف استناد میکنند که مثلا با توانایی و ابزار سینمایی امروز ایران نمیتوان با کمپانی مثل دیزنی رقابت کرد، کاملا در اشتباه هستند، چون اگر طهرانی مقدمها با این تفکر پیش میرفتند، امروز این اقتدار در عرصه صنعت موشکی و هوا و فضا نصیب ایران نمیشد.