شهاب عزیز، تبریک بابت سمت جدید. اول بیایید به عقب برگردیم. شما با اسلالوم شروع کردید، به رالی حرفهای رفتید و نهایتاً در دریفت به اوج رسیدید. این تغییر مسیرها چقدر در شکلگیری شخصیت رانندگی شما موثر بود؟
ممنونم از شما. دقیقاً همینطور است. هر کدام از این رشتهها، بخشی از پازل رانندگی من را تکمیل کردند. اسلالوم به من دقت در کنترل خودرو در فضاهای محدود و شناخت هندلینگ اولیه را یاد داد. رالی، دنیای دیگری بود؛ مدیریت استرس در سرعتهای بالا، نقشهخوانی و از همه مهمتر، رانندگی در شرایط غیرقابل پیشبینی. این تجربیات، وقتی در سال ۸۹ به صورت جدی وارد دریفت شدم، یک مزیت بزرگ بود. دریفت فقط سر دادن خودرو نیست؛ ترکیبی از دقت اسلالوم و شجاعت رالی است. شما باید در اوج هیجان و با زاویههای غیرمتعارف، دقیقترین مسیر ممکن را طی کنید.
شما نزدیک به ۱۰۰ عنوان قهرمانی داخلی دارید، اما شاید نقطه عطف کارنامه شما، مسابقات بینالمللی باشد. از تجربه مسابقه FIA Intercontinental Drifting Cup در توکیو در سال ۲۰۱۷ بگویید. قرار گرفتن در جمع بزرگان دریفت جهان چه حسی داشت؟
توکیو یک دانشگاه بود. من به عنوان تنها نماینده ایران در رویدادی شرکت کردم که زیر نظر مستقیم فدراسیون جهانی (FIA) برگزار میشد. سطح مسابقات، قوانین و دقت داوری، با هر چیزی که تا آن روز تجربه کرده بودم، متفاوت بود. کسب مقام سیزدهم بین ۳۲ کشور، برای من کمتر از قهرمانی نبود. آنجا یاد گرفتم که برای رقابت در سطح جهانی، استعداد به تنهایی کافی نیست. تیم حرفهای، پشتیبانی فنی دقیق و از همه مهمتر، آمادگی ذهنی فوقالعادهای نیاز است. تجربهی دیگرم در ردبول کار پارک دریفت بود که در سال ۲۰۱۵ در امارات و ۲۰۱۸ در لبنان برگزار شد و کسب مقام چهارم آسیا، ثابت کرد که رانندگان ایرانی پتانسیل رقابت با بهترینهای منطقه را دارند.