مبانی دینی در کنار منافع ملی دو رکن سیاست خارجی کشور را تشکیل میدهند. رویکرد الهی به مقوله سیاست خارجی مزیت نسبی به رویکرد رئالیستی دارد چراکه قادر است منافع ملی و رضایت الهی را بهصورت توأمان تأمین کند.
گروه دانشگاه خبرگزاری آنا، در عالم سیاست، رفتار کشورها در صحنه عمل تابع ادراک آنها از یکدیگر است. دولتها مناسبات خارجی خود با سایرین را بر اساس مبانی ارزشی و ظرفیتها و نیازهای خویش تعریف میکنند؛ بنابراین، نوع نگاه بهطرف مقابل نزد مقامات آن کشور بسیار حائز اهمیت است. این ارزشها میتوانند لیبرال باشند یا اینکه از منبع دین و وحی باشد که در آن صورت سیاستگذاری در کشور هم رنگوبوی الهی به خود میگیرد. در این دستگاه سیاستگذاری، حکمت و مصلحتاندیشی مانع از خطرپذیری نمیشود و تصمیمها در عین تدبیر، با توکل به خدا گرفته میشوند. این را شاید بتوان مصداقی از آیه «وَ مَن یَتَّقِ اللهَ یَجعَل لَه مَخرَجـًا * وَ یَرزُقهُ مِن حَیثُ لا یَحتَسِب» دانست.