کیهان نوشت:از اواخر بهمنماه سال گذشته که خبر شیوع کرونا در کشورمان منتشر شد، مدارس و دانشگاهها تعطیل شده و در ادامه اماکن عمومی همچون بوستانها، سینماها، بازارها و صنوف غیرضروری نیز دچار تعطیلی شدند.
این در حالی است که با وجود این تعطیلی، مساجد کشورمان در ایام سخت کرونایی تبدیل به قرارگاههای جهادی مبارزه با کرونا و محل تولید و تدارک مایحتاج مراکز درمانی یا اقلام مورد نیاز نیازمندان خسارتدیده از کرونا شدهاند. در روزهای گذشته به مرور مجوز فعالیت واحدهای صنفی و مراکز خدماتی به شرط رعایت پروتکلهای بهداشتی صادر شده و حتی اماکنی همچون پاساژها و بازارها و بوستانها نیز به روی مردم باز شدهاند و کم کم دامنه این بازگشاییها بیشتر خواهد شد.
در این بین با رسیدن ماه مبارک رمضان بازگشایی مساجد و حرمها و بقاع متبرکه کشور البته با رعایت کامل اصول بهداشتی و اجرای دستورالعملهای موجود به یک خواسته مهم و مورد انتظار مردم کشورمان تبدیل شده است.
تا کنون زمزمههایی از بسته ماندن مساجد و حرمهای مطهر تا حداقل 15 اردیبهشت به گوش میرسد اما این سؤال در بین مردم مطرح میشود که چطور حضور مردم در پاساژها یا بوستانها و بسیاری از موارد دیگر که این روزها شاهد آن هستیم بلا مانع است اما اماکن متبرکه و مساجد که سهم کمی در شیوع کرونا داشتهاند و با رعایت اصول و موازین بهداشتی از بسیاری از اماکن دیگر قابل کنترلتر هستند باید همچنان بسته بمانند؟!