۲۷ شهریور سال ۱۳۶۷ شمسی، استاد «شهریار» درگذشت؛ شاعری که ترکزبانها بیشاز فارسیزبانها قدر او را میدانند و فارسیزبانها بیشاز ترکزبانها! اینطوری است که روز درگذشت یک شاعر ترکزبان «روز شعر و ادب فارسی» نامگذاری شده است!
به گزارش مجله خبری نگار، امین رحیمی: فقط نام اصلیاش، «سیدمحمد حسین بهجت تبریزی» را ممکن است بعضیها ندانند وگرنه شهریار را که اغلب ایرانیها میشناسند و دربارهاش کم یا زیاد میدانند. وضعیت ترکزبانان نسبت به شهریار چگونه است؟ شهریار شاعر اصلی است برای بسیاری از ترکزبانان و برای بسیاری اصلا غیر از او شاعری نیست؛ خیلیهایشان جز از شهریار یک بیت هم از اشعار شاعر دیگری حفظ نیستند. حق هم دارند؛ یک شعر دارد که انگار در زبان ترکی شعر را شروع کرده و تمام کرده و اگر همان یک شعر باشد، دیگر چیزی کم نیست و اگر همان یک شعر نباشد، دیگر اصلا شعری نیست؛ «حیدر بابایه سلام» که یعنی به حیدربابا سلام.