ضربه نهایی بر پیکر پوسیده منافقین

در پنجم مردادماه ١٣٦٧ چنان ضربه سنگینی بر پیکر پوسیده سازمان منافقین وارد شد که بقایای این شجره ملعونه هنوز سنگینی آن شکست تلخ و خفت‌بار را بر گرده خود حس می‌کنند.

ضربه نهایی بر پیکر پوسیده منافقین

در پنجم مردادماه ١٣٦٧ چنان ضربه سنگینی بر پیکر پوسیده سازمان منافقین وارد شد که بقایای این شجره ملعونه هنوز سنگینی آن شکست تلخ و خفت‌بار را بر گرده خود حس می‌کنند.

به گزارش مجله خبری نگار/ایران: ٣٥ سال پیش در چنین روز‌هایی نبرد‌های سخت و نابرابری در جبهه‌های جنگ ایران و عراق در جریان بود. در بیست و هفتم تیرماه ١٣٦٧ قطعنامه ٥٩٨ موردپذیرش رسمی جمهوری اسلامی واقع شد و ایران یکپارچه و مصمم تحت رهبری امام خمینی (ره) به‌دنبال اجرای مفاد آن بود؛ بنابراین اقدامات اولیه از جمله عقب‌نشینی اختیاری از منطقه عمومی حلبچه را شروع کرد، اما در مقابل رژیم بعثی صدام که در طول ٨ سال جنگ تحمیلی همواره نقض معاهدات بین‌المللی را دنبال کرده بود، بار دیگر از حسن نیت ایران، سوءاستفاده و از جبهه‌ای مختلف حملاتش را آغاز کرد. در دوره تهاجمات پایان جنگ، که با چشم‌پوشی کامل صدام از پذیرش قطعنامه ٥٩٨ همراه بود، رهبر حزب بعث عراق، سازمان منافقین را که در آن ایام به طور کامل به خدمت دشمن در آمده بود را تجهیز و آنان با اجرای یک آتش تهیه سنگین توپخانه‌ای، از مرز خسروی روانه مرز‌های ایران کرد.

منبع  : نگار مگ

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *