از مهمترین موانع سیاسی تحریک افکار عمومی عراق علیه خط ریلی شلمچه- بصره با هدف ایجاد فشار سیاسی- اجتماعی بر دولت عراق و ایجاد تقابل تصنعی میان کریدور شمال- جنوب ایران، توسعه بندر فاو و جاده توسعه از طریق ارائه اطلاعات و تحلیلهای غیرواقعی است.
جوان آنلاین: یک کارشناس ارشد حملونقل معتقد است باوجود اهمیت و مزیتهای خط ریلی شلمچه- بصره برای دو طرف، احداث این خط ریلی با موانع زیاد سیاسی در طرف عراقی و عملیاتی در دو طرف روبهرو است.
از مهمترین موانع سیاسی تحریک افکار عمومی عراق علیه خط ریلی شلمچه- بصره با هدف ایجاد فشار سیاسی- اجتماعی بر دولت عراق و ایجاد تقابل تصنعی میان کریدور شمال- جنوب ایران، توسعه بندر فاو و جاده توسعه از طریق ارائه اطلاعات و تحلیلهای غیرواقعی است.
رسول اسماعیلی، کارشناس ارشد حملونقل و اقتصاد بینالملل، موانع سیاسی- اقتصادی درباره اتصال ریلی شلمچه- بصره به «جوان» میگوید: خط ریلی شلمچه- بصره که حدود دو دهه از طرح آن میان دولتهای ایران و عراق میگذرد، یکی از مهمترین پروژههای زیرساختی برای توسعه روابط اقتصادی و فرهنگی دو کشور محسوب میشود. بهرهبرداری از این پروژه نیازمند حدود عملیات ریلگذاری از مرز شلمچه تا ایستگاه ریلی بصره به طول حدود ۳۳کیلومتر، مینروبی در ۱۶کیلومتر ابتدایی آن و نیز احداث یک پل بازشو در سمت عراق است.
وی میافزاید: این خط ریلی به دلایلی از جمله تردد بالای مسافران زمینی از مرز شلمچه، پایینبودن هزینه و مسافت احداث خط ریلی نسبت به سایر مسیرها و نیز قرارداشتن شلمچه در مرز بصره که به دروازه طلایی تجارت عراق شهرت دارد، در اولویت اتصال ریلی ایران به عراق است.
اسماعیلی درباره مزیتها و منافع این پروژه زیرساختی برای دو کشور میگوید: از مهمترین مزیتهای این پروژه مهم زیرساختی میتوان به افزایش تبادل زائران و گردشگران میان دو کشور از طریق کاهش هزینه و زمان تردد زمینی، افزایش امنیت و تسهیل تردد مسافران و افزایش تجارت با کاهش هزینههای صادرات میان دو کشور اشاره کرد. همچنین خط ریلی شلمچه- بصره میتواند کشور عراق را به مناطق آسیای میانه، قفقاز و کشورهای روسیه، چین و پاکستان متصل کند که علاوه بر افزایش ورود زائران به عتباتعالیات در عراق، سبب توسعه تجارت و افزایش وزن سیاسی عراق در فضای بینالملل خواهد شد.