به گزارش مجله خبری نگار، چند وقتی است کلیپهای اینستاگرامی با چنین جملههایی آغاز میشود: «دوست داری خوراک بندری رو به سبک دهه شصت درست کنی؟» یا «اگه دلت هوس یک کتلت خوشمزه به سبک مادربزرگت رو کرده بیا یادت بدم». یا خیلی وقتها با چنین محتوایی مواجه میشویم که: «یادش بخیر یخمک و لواشکهای قدیمی» … خیلی از کافهها و رستورانها هم تلاش میکنند حال و هوای قدیم را در ذهن مشتری تداعی کنند. بسیاری از تولیدکنندههای مواد غذایی هم در بستهبندی و حتی طعم و مزه سراغ چیزهای قدیمی میروند، چون برای بسیاری از ما چیزهای قدیمی حس و حال دیگری داشتند؛ تصور کنید با وجود این همه طعمهای جدید بستنی، دیگر هیچوقت ذوقی را که موقع خوردن یک کیم دوقلو داشتیم تجربه نمیکنیم. هنوز مزه قرهقروت و لواشکهای کثیف قدیم زیر زبانمان است و بهترین چیزبرگر در یک فستفود لاکچری، طعم ساندویچ همبرگری را که سالها قبل از اغذیه سرکوچه میخوردیم، ندارد و همه این نکات را کسبوکارهای حول خوراکیها میدانند که مدام حس نوستالژیک ما را با ترفندهایی تحریک میکنند. حالا سوال مهم در مواجهه با این موضوع آن است که واقعاً در روزهای کودکی ما همه چیز خوشمزهتر بود یا دلیل این حس را باید در جنبههای شناختی ذهن و روانمان جستوجو کرد؟ با این پرونده خاطرهانگیز، خوشمزه و البته تامل برانگیز همراه ما باشید برای پاسخ به این سوال.