
به گزارش مجله خبری نگار، روز ۲۸ آذر ۱۳۵۶، حکم اعدام سرلشکر احمد مقرّبی از سوی دادگاه عالی نظامی تایید شد. این حکم، شش روز بعد در چهارم دی ۱۳۵۶ به مرحله اجرا درآمد. خبر اعدام مقرّبی با هیاهوی بسیار در روزنامهها انتشار یافت. با این حال، برخی معتقد بودند که این اقدام بیش از آنکه یک واکنش امنیتی باشد به یک نمایش تبلیغاتی شبیه است. در اینکه مقربی جاسوس شوروی بود، تردیدی وجود نداشت، اما اعدام سریع وی – مقربی ۲۴ آذر دستگیر و ۴ دی اعدام شد! – و موج تبلیغاتی پس از آن، تردیدهایی را درباره ماجرای مقربی برانگیخت. برای کسانی که درباره تاریخ معاصر ایران پژوهش میکنند، اعدام مقرّبی بخشی از یک پروژه جهانی است؛ پروژهای که باید آن را در چارچوب جنگ سرد و رقابت سخت دو ابرقدرت تعریف کنیم.
