سال ۱۳۷۳ برای نهضت آزادی سالی تعیینکننده بود؛ زیرا بیماری مهندس بازرگان موجب نگرانی این تشکل درباره آینده آن شده بود.
به گزارش مجله خبری نگار، نهضت آزادی که روزگاری آن قدر مورد اعتماد امام قرار گرفت که نخستین نخستوزیر پس از انقلاب اسلامی، دبیرکل آن بود و حتی پس از همه اختلاف سلایق و مواضع ناهمگون با انقلاب نوپا، همچنان پس از استعفا به دلیل تسخیر لانه جاسوسی رانده نشد؛ تا آنجا که در میان گزینههای رأی امام در مجلس اول بازرگان، سحابیهای پدر و پسر، معینفر و … جای گرفته بودند؛ به دلیل رفتار ناشایست در دوره دفاع مقدس و تزریق یأس و ناامیدی به ملت که مکمل جنگ صدام بود، از چشم امام تا آنجا افتادند که فعالیت آنها غیرقانونی اعلام شد.