در سال ۱۳۵۰ کارگران کارخانه پارچه بافی کرج برای افزایش دستمزد و بهبود شرایط کار دست به اعتصاب میزنند. آنها تصمیم میگیرند به سوی تهران راهپیمایی کنند؛ بین راه، ژاندارمری راه را بر آنان میبندد. ژاندارمها خشمگین بودند! تظاهرات به رگبار مسلسل بسته شد. حداقل بیست نفر کشته و تعداد کثیری مجروح شدند.
به گزارش مجله خبری نگار، کریستین دلانوا مورخ فرانسوی در کتاب «ساواک» مینویسد: «اعتصابات کارگری که رفتهرفته رنگ مطالبات افراطی به خود میگرفت و میرفت که نظام شاهنشاهی را به خطر بیندازد، به طرز وحشیانهای سرکوب شدند. از قرائن چنین بر میآید که اعتصاباتی نظیر نمونه ذیل کم شمار بودهاند. در سال ۱۳۵۰ کارگران کارخانه پارچه بافی کرج برای افزایش دستمزد و بهبود شرایط کار دست به اعتصاب میزنند. آنها برای حمایت از ادعای خود تصمیم میگیرند به سوی تهران راهپیمایی کنند. بین راه ژاندارمری راه را بر آنان میبندد. به موجب خبر منتشر شده در روزنامهی لوموند آن روزها، در این درگیری سه تن از کارگران کشته شدند؛ ژاندارمها خشمگین بودند!