به مناسبت سالروز آتشسوزی سینما رکس آبادان به سراغ بازماندهها و یکی از کسانی رفتیم که در حادثه حضور داشت و از علیرضا داوودنژاد کارگردان درباره مستندش از این فاجعه پرسیدیم
به گزارش مجله خبری نگار، آبادان برای ما یک آدرس و نشانه است. خیلیها را یاد برزیل و فوتبال و بازار ماهی میاندازد و خیلیها را یاد نخل و رطب و دمای بالای ۵۰ درجه و مردم خونگرمش. اما شنبه بیستوهشتم مرداد سال ۱۳۵۷ وقتی فیلم «گوزنها»ی مسعود کیمیایی در سینما رکس آبادان روی پرده بود، یک سکانس جهنمی رقم خورد و سینما در آتش سوخت. بیشتر از ۶۰۰ نفر در این آتشسوزی سوختند و شب تلخ آبادان رقم خورد. آمار درباره قربانیان این حادثه متفاوت است و برخی تعداد قربانیان را ۴۷۹ نفر میدانند. بعد هم که این شهر گرفتار جنگ شد، آبادان شهری بود که بر پیشانیاش، داغهای زیادی حک شده. خانوادههای زیادی در حادثه سینما رکس رخت سیاه پوشیدند و مویهکنان به دنبال جنازه عزیزشان گشتند. زندگی آنها در چشمبههمزدنی تیرهوتار شد و از هم پاشید.