در پایان قرن هجدهم، در حالی که قدرتهای اروپایی نفوذ خود را در سراسر اقیانوسهای جهان گسترش میدادند، یک مکان در اقیانوس آرام از دستاندازی اروپاییها مصون مانده بود: مجمعالجزایر مسحورکننده هاوایی.
به گزارش مجله خبری نگار، این جزایر در مسیر دریایی حیاتی آسیا به قاره آمریکا قرار دارند و به همین دلیل از موقعیت استراتژیکی برخوردارند که توجه استعمارگران و بازرگانان اروپایی را به خود جلب کرده است. در ابتدا، مردم بومی پولینزی با این تازه واردان با احتیاط و مقاومت رفتار میکردند، اما تاریخ بعداً منجر به ارتباطات و همکاریهای آشکار شد، به ویژه پس از حادثه غمانگیزی که جان جیمز کوک، کاوشگر بریتانیایی را در سرزمین آنها گرفت و نقطه عطفی در روابط آنها با جهان خارج بود.