مروری بر کارنامه سیاه غارت ثروت کشور در دوره ۵۰ ساله سلطنت پهلوی
به گزارش مجله خبری نگار، بعد از افزایش قیمت نفت در سال ۱۹۷۴ (۱۳۵۳) در ایران فساد مالی که در ارکان رژیم وجود داشت و در واقع میراث پدری محسوب میشد، از حد معمول یعنی پورسانتها و زدوبند با مقاطعهکاران داخلی و بینالمللی فراتر رفت و به نوشته فریدون هویدا «حقیقتا ابعاد وحشتناک بهخود گرفته بود، برادران و خواهران شاه بهخاطر واسطگی برای عقد قرارداد بین دولت ایران و شرکتهایی که گاه خودشان نیز جزو سهامداران عمده آنها بودند حقالعملهای کلانی به چنگ میآوردند، ولی گرفتاری اصلی در این بین فقط مسئله رشوهخواری یا دریافت حق کمیسیون توسط خانواده سلطنتی نبود، بلکه اقدامات آنها الگویی برای تقلید دیگران میشد و بهصورت منبعی درآمده بود که جامعه را در هر سطحی به آلودگی میکشاند.»