
تحریریه داخلی
حدود ۵۰ سال است این تیم رنگ المپیک را به خود ندیده و در کارنامه اش فقط باختهای تلخ و ناامیدکننده ثبت شده است.
تیمهای رده پایه فوتبال ایران حتی در سطح ملی، جزو مظلومترین و بیبرنامهترین تیمهای تاریخ ما هستند. تیمهایی که به دلیل قرار گرفتن در بیخبری کامل، نه توجه افکار عمومی را جلب میکنند و نه رسانهها آنطور که حق ردههای پایه است، به آنها میپردازند.
تیم امید و زیر ۲۳ سال فوتبال ایران نیز از این قاعده کلی مستثنی نیست. حدود ۵۰ سال است این تیم رنگ المپیک را به خود ندیده و در کارنامهاش فقط باختهای تلخ و ناامیدکننده ثبت شده است. تیمی که با مربیان داخلی و خارجی، هر بار به صورت سراسیمه بسته شده و در راه صعود به المپیک ناکام بوده است. تیم امید حتی با مهدی مهدویکیا فرجام خوشی نداشت و آنگاه که او به کارش در ایران پایان داد، سرمربی هم ندارد. تا این اندازه مظلوم و دردمند است این تیم!
