آرتین زهرابی
لیگ ایران به جای اینکه پدیدهای مولد و سازنده باشد، هر هفته با حضور افرادی با خصوصیات عجیب رفتاری، به اتفاقی اعصاب خراب کن تبدیل شده است.
بازی به بازی با رقابتهای لیگ جلو میرویم و روی اتفاقات فوتبال ایران در لیگ داخلی زوم میکنیم. هر بار هم که این وقایع را بررسی میکنیم با خودمان میگوییم به جز اعتراض همگانی به داور مسابقه، بیانیههای صادر شده، حمله به فدراسیون، درگیریهای خسته کننده دو باشگاه، چالشهای مدیران رسانه ای و ادبیات خاص آنها و… آیا چیز دیگری هم در این فوتبال یافت میشود؟
هفته ای نیست که لیگ برگزار شود تا شاهد یک افتتاحیه شکوهمند باشیم و از ذات واقعی فوتبال لذت ببریم. ظاهرا این لیگ و این فوتبال، بهانه ای شده تا عده ای دور هم جمع شوند و همدیگر را به پشت هم اندازی متهم کنند. در چنین فوتبالی اما آیا میشود امید به پیشرفت داشت؟