به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، منطقه خلیج فارس، بهعنوان یکی از حیاتیترین شاهراههای ژئوپولیتیک و ژئواکونومیک جهان، در آستانه یک دگرگونی عمیق در معماری امنیتی خود قرار دارد. پیمان راهبردی اخیر میان عربستان سعودی و پاکستان، که در ظاهر رسمیسازی شایعات دیرین در خصوص «چتر هستهای» اسلامآباد برای ریاض است، صرفاً یک توافق دوجانبه نیست؛ بلکه نمودی آشکار از تغییر پارادایم در نظم منطقهای و پاسخی به تحولات شتابان در عرصه بینالمللی است. برای درک ابعاد این پیمان، باید آن را در سه لایه تحلیل کرد: ریشههای تاریخی و زمینههای بینالمللی، منطق انتخاب پاکستان و پیامدهای منطقهای و رقابت قدرتهای نوظهور.
بازآرایی امنیت منطقه ای خلیج فارس با اتکا به قدرتهای نوظهور شبه قاره
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، منطقه خلیج فارس، بهعنوان یکی از حیاتیترین شاهراههای ژئوپولیتیک و ژئواکونومیک جهان، در آستانه یک دگرگونی عمیق در معماری امنیتی خود قرار دارد. پیمان راهبردی اخیر میان عربستان سعودی و پاکستان، که در ظاهر رسمیسازی شایعات دیرین در خصوص «چتر هستهای» اسلامآباد برای ریاض است، صرفاً یک توافق دوجانبه نیست؛ بلکه نمودی آشکار از تغییر پارادایم در نظم منطقهای و پاسخی به تحولات شتابان در عرصه بینالمللی است. برای درک ابعاد این پیمان، باید آن را در سه لایه تحلیل کرد: ریشههای تاریخی و زمینههای بینالمللی، منطق انتخاب پاکستان و پیامدهای منطقهای و رقابت قدرتهای نوظهور.
