در ایران، و بهویژه در گیلان که از دیرباز به سادگی زیستن، همبستگی اجتماعی و پیوند با طبیعت شهرت داشته، اسراف یک تضاد آشکار فرهنگی بهشمار میرود. مردمان این سرزمین که روزگاری با کمترین امکانات، زندگیای سرشار از معنا و هماهنگی با محیط پیرامون داشتند، امروزه گاه در گرداب خریدهای غیرضروری، مصرف بیرویه آب، غذا و انرژی گرفتار میشوند. این تغییرات نه بهطور طبیعی، بلکه بهواسطه الگوبرداری از سبک زندگی کشورهای مصرفمحور و رسانههایی صورت گرفته که در امتداد سیاستهای فرهنگی استعماری عمل میکنند.