روند نزولی سرمایهگذاری داخلی و فرار سرمایهها از کشور نشان میدهد، اقتصاد ایران با وجود ظرفیت عظیم حدود ۱۰۰ میلیارد دلاری معادل ۱۰ تریلیارد تومان، نتوانسته از منابع مالی داخلی برای جهش تولید استفاده کند.
جوان آنلاین: رهبر معظم انقلاب اسلامی در آغاز سال 1404، شعار سال را «سرمایهگذاری برای تولید» اعلام کردند؛ شعاری که نشان از اهمیت ویژهی تقویت بخش تولید و نقش سرمایهگذاری در بهبود وضعیت اقتصادی کشور دارد. این رویکرد، در راستای سیاستهای کلی نظام و برنامههای توسعهای کشور، بر ضرورت بهرهگیری از ظرفیتهای داخلی و ایجاد بسترهای مناسب برای جذب سرمایهگذاری تأکید دارد.
به گزارش تسنیم، سرمایهگذاری از مباحثی است که همواره در توسعه اقتصادی مطرح بوده و هنگام اتخاذ راهبردها و سیاستهای توسعهای مورد توجه قرار گرفته است. همچنین بهعنوان یک متغیر اقتصادی بر متغیر تولید اثرگذار است، زیرا بهعنوان بستر مناسبی برای رشد و توسعه اقتصادی، منابع مالی مورد نیاز را برای گسترش تولید فراهم کرده و افزایش امکانات تولید را در پی خواهد داشت. از دیدگاه نظری، تزریق سرمایه (تجهیزات، ماشینآلات، ارز و نظایر آن) به اقتصاد یکی از مهمترین عواملی است که اقتصاددانان آن را موتور رشد و توسعه اقتصادی میدانند.
سرمایه گذاری داخلی و خارجی در ایران
از دیدگاه تاریخی، مفهوم سرمایه از انباشت پول نقد به عنوان عامل قدرت اقتصادی در دوران پیشاکلاسیک، به سرمایههای فیزیکی و تولیدی در دوره کلاسیک، و سپس به سرمایه انسانی و دانش فنی در قرن بیستم تکامل یافته است. این تحول مفهومی نشاندهنده نقش فزاینده سرمایهگذاری در شکلدهی به ساختارهای اقتصادی جوامع است.