بدون رفع موانع داخلی، حتی لغو تحریمهای خارجی هم نمیتواند اقتصاد ایران را بهطور کامل احیا کند. وقتی کارآفرین ایرانی برای شروع یک کسبوکار باید از هفتخان رستم عبور کند، چگونه میتوان انتظار داشت سرمایهگذار خارجی به بازار ایران اعتماد کند؟
جوان آنلاین: «وقتی دشمن از بیرون فشار میآورد، چرا خودمان از درون زنجیر میسازیم؟» این پرسشی است که کارآفرینان ایرانی سالهاست از دولتها میپرسند. حالا که مذاکرات برای رفع تحریمهای تحمیلی بیرونی بار دیگر آغاز شده است، وقت آن است که دولت به همان اندازه برای رفع تحریمهای داخلی عزم جدی نشان دهد. تحریمهای داخلی، همان قوانین دستوپاگیر، مصوبههای مزاحم و بروکراسی نفسگیر است که تولیدکنندگان و کارآفرینان را سالها به حاشیه رانده است. از پیچوخمهای مجوزگیری تا مقررات زائدی که جز هزینه و تأخیر هیچ آوردهای ندارند، این موانع، اقتصاد کشورمان را بیش از هر تحریم خارجی به زانو درآوردهاند. رئیسجمهور که بارها در حمایت از تولید سخن گفتهاند، حالا فرصتی طلایی دارند تا با دستوری قاطع از همین فردا فرایند حذف این موانع را کلید بزند.
گزارشها نشان میدهد تا مهر ۱۴۰۳، صدها مصوبه مزاحم در هیئت مقرراتزدایی شناسایی شده است. حذف این موانع نه تنها کارآفرینان را به آینده امیدوار میکند، بلکه میتواند موجی از سرمایهگذاری و اشتغالزایی را به اقتصاد ایران تزریق کند. وقت عمل است؛ تحریم داخلی را بشکنید تا اقتصاد نفس بکشد.
تحریم داخلی، دشمن خاموش اقتصاد است، تحریمهای بینالمللی سالهاست که به تیتر اخبار تبدیل شدهاند، اما آنچه کمتر به آن پرداخته میشود، تحریمهای داخلی است؛ موانعی که نه از سوی دشمن خارجی، بلکه از دل قوانین و مقررات داخلی بر تولیدکنندگان و کارآفرینان تحمیل شدهاند. این تحریمها از مجوزهای پیچیده و زمانبر گرفته تا مصوبههایی که گاه بدون منطق اقتصادی تدوین شدهاند و مانند دیواری بلند جلوی رشد اقتصادی ایران ایستادهاند. گزارشهای رسمی نشان میدهد تا مهر ۱۴۰۳، هیئت مقرراتزدایی بیش از ۵۰۰ مصوبه مزاحم تولید را شناسایی کرده است. این عدد بهتنهایی نشاندهنده عمق فاجعهای است که کارآفرینان ایرانی با آن دستوپنجه نرم میکنند. به عنوان مثال، یک تولیدکننده برای دریافت مجوز تأسیس یک واحد صنعتی کوچک، گاه باید ماهها در راهروهای ادارات منتظر بماند، در حالی که سرمایهاش راکد مانده و فرصتهای بازار از دست میروند. یا در بخش صادرات، قوانین متناقض و تغییرات مداوم بخشنامهها، صادرکنندگان را سردرگم کرده و توان رقابت آنها را در بازارهای جهانی کاهش داده است. اینها تنها گوشهای از مشکلات است که نه به تحریم خارجی، بلکه به ناکارآمدی داخلی گره خورده است.
چرا حالا وقت اقدام است؟
مذاکرات برای رفع تحریمهای بینالمللی، هرچند دشوار و زمانبر و البته با نتیجهای نامعلوم، بار دیگر در دستور کار قرار گرفته است. این فرصتی است که دولت میتواند از آن برای بازسازی اعتماد عمومی و جلب سرمایهگذاری داخلی و خارجی استفاده کند، اما بدون رفع موانع داخلی، حتی لغو تحریمهای خارجی هم نمیتواند اقتصاد ایران را بهطور کامل احیا کند. وقتی کارآفرین ایرانی برای شروع یک کسبوکار باید از هفتخان رستم عبور کند، چگونه میتوان انتظار داشت سرمایهگذار خارجی به بازار ایران اعتماد کند؟