سرمایهگذاری در تولید بدون رفع موانع ساختاری، اصلاح نظام بانکی و مالی و ثبات سیاستهای اقتصادی امکانپذیر نخواهد بود
جوان آنلاین:در دیدار روز سهشنبه هفته گذشته رهبر حکیم انقلاب اسلامی با مسئولان قوای سهگانه، نقشهای راهبردی برای رسیدن به اقتصاد مقاومتی و توسعه پایدار کشور ترسیم شد. این نقشه راه، شامل ۱۰محور کلیدی است، از کنترل نقدینگی و اصلاح الگوی مصرف انرژی تا رفع موانع سرمایهگذاری و گسترش روابط اقتصادی با همسایگان. این راهبردها نهتنها برای عبور از چالشهای اقتصادی فعلی ضروریاند، بلکه زمینهساز تحقق شعار سال ۱۴۰۴ یعنی «سرمایهگذاری برای تولید» نیز خواهند بود. در سلسله گزارشهای پیشرو، هر یک از این محورها بهطور جداگانه بررسی و تحلیل خواهند شد. این سومین گزارش، بر یکی از بنیادیترین این محورها یعنی صرفه جویی، تحقق شعار سال (سرمایهگذاری برای تولید) تمرکز دارد.
«تولید، ستون فقرات اقتصاد است.» این عبارت بهخوبی جوهره شعار سال ۱۴۰۴، یعنی «سرمایهگذاری برای تولید» را بازتاب میدهد. شعاری که نهتنها یک انتخاب، بلکه ضرورتی راهبردی برای عبور از گرههای پیچیده و مزمن اقتصادی کشور بهشمار میرود. در شرایطی که اقتصاد ایران با چالشهایی، چون تورم ساختاری، بیکاری فزاینده و وابستگی ناپایدار به درآمدهای نفتی دستوپنجه نرم میکند، تمرکز بر تولید بهعنوان محور اصلی توسعه، نویدبخش آغاز فصلی تازه از شکوفایی اقتصادی و ارتقای توان ملی است. سرمایهگذاری هدفمند در بخش تولید، بهویژه در صنایع دانشبنیان و مزیتدار، میتواند موتور محرک رشد اقتصادی کشور باشد. چراکه از یکسو موجب کاهش وابستگی به واردات و تقویت صادرات غیرنفتی میشود و از سوی دیگر بستری برای ایجاد اشتغال پایدار و توانمندسازی نیروی کار فراهم میآورد. با این حال، تحقق این هدف بزرگ بدون رفع موانع ساختاری، اصلاح نظام بانکی و مالی، ثبات سیاستهای اقتصادی و ارتقای شفافیت و امنیت فضای کسبوکار، امکانپذیر نخواهد بود. اکنون بیش از هر زمان دیگری، نیازمند همافزایی نهادهای حاکمیتی، بخش خصوصی و نخبگان اقتصادی هستیم تا با نگاه بلندمدت و تصمیمات جسورانه، مسیر تولیدمحور توسعه را هموار سازیم و اقتصاد ایران را به سوی پویایی، تابآوری و خوداتکایی سوق دهیم.
شعار سال ۱۴۰۴، «سرمایهگذاری برای تولید»، در ادامه نامگذاریهای اقتصادی سالهای اخیر، بر تقویت پایههای تولیدی اقتصاد ایران تأکید دارد. اقتصاد کشورمان، با وجود ظرفیتهای عظیم نیروی انسانی جوان، منابع طبیعی غنی و موقعیت ژئوپلتیکی ممتاز، از مشکلات ساختاری رنج میبرد. تورم بالای ۴۰درصد در سالهای اخیر، کسری بودجه مزمن، ناترازی نظام بانکی و بیثباتی در سیاستهای ارزی، سرمایهگذاری در بخش تولید را به چالش کشیده است. نسبت سرمایهگذاری به تولید ناخالص داخلی در دهه گذشته به حدود ۲۰درصد کاهش یافته، در حالی که در اقتصادهای پویا، این نسبت اغلب بالای ۳۰درصد است.