از هر سو که به چهارراه ولیعصر (عج) وارد شوید، محال است ساختمان گرد و زیبایی که چون سپهر آسمان بر زمین فرود آمده است، نگاهتان را به خود نگیرد. مجموعهای که زیبایی را در معماری به رخ کشیده و صلابت و شکوهاش همچون شاه بیتهای فردوسی به شاهنامه است؛ تئاترشهر قلب و روح فرهنگ شهر تهران است.
این مجموعه عظیم و زیبای هنری در سن ۵۲ سالگی، همچنان پرشکوه، نگین درخشان شهر و این روزها میزبان مشتاقان و اهالی تئاتر در جشنواره فجر است.
در اهمیت هنرهای نمایشی و زمینه و فضای اجرای آن همین بس که پیتر بروک کارگردان نوآور تئاتر و سینمای بریتانیایی که برای آثارش بازیگرانی از کشورهای گوناگون انتخاب میکرد، برای آمادهسازی یکی از نمایشهای خود به جستوجوی چند بازیگر ایرانی، ناگزیر به ایران سفر میکند. بروک از یک راننده تاکسی میخواهد که او را از هتل محل اقامتش به تئاترشهر ببرد، اما وقتی متوجه میشود آن راننده، نشانی تئاترشهر را نمیداند، میگوید: