گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو، یادداشت دانشجویی* تا میتوانی بخر، تا میتوانی مصرف کن! این شعار نامتجانس و متضاد با فرهنگ ایرانی- اسلامی این روزها به شکل خزندهای وارد زندگی روزمره ما شده است. تب مصرفگرایی در دو دهه اخیر به شکل فزایندهای گریبان خانوادههای ایرانی را گرفته و روز به روز سبد کالاهای مصرفی آنها را جادارتر میکند. رواج پدیده مصرفگرایی در ایران به حدی است که دیگر روا نیست به کشورهای عربی همسایه خورده بگیریم که غوطهور در گرداب مصرف کالاهای وارداتی هستند.
این فرایندی پیشروندهی اجتماعی در ایران به گونهای است که گویی قرار است در انتهای سند چشم انداز 1404 در کنار پیشرفتهای علمی، اقتصادی، فرهنگی و… رتبه اول را در مصرفگرایی نیز کسب کنیم!
مصرفگرایی یکی از مهمترین ارمغانهای رژیم لیبرال- سرمایهداری در غرب است که با گسترش طبقه متوسط جدید، بسط جغرافیای شهرنشینی، عدم امنیت اقتصادی شهروندان و در پیوند مستقیم با فلسفه اصالت سود در کاپیتالیسم شکل گرفته و به جهان پیرامون نیز سرایت یافته است.