انتخاب سخنگو برای هر سازمان، به ویژه در نهادهای دولتی، به منظور ایجاد کانالی مشخص برای پاسخگویی به رسانهها انجام میشود، اما چهار ماه پیگیری مداوم و تماسهای بیوقفه و البته بدون نتیجه خبرنگار «جوان»، نشان داد که در وزارت آموزش و پرورش، هنوز درک روشنی از نقش سخنگو به عنوان حلقه ارتباطی میان رسانهها و این نهاد وجود ندارد.
انتخاب سخنگو برای هر سازمان، به ویژه در نهادهای دولتی، به منظور ایجاد کانالی مشخص برای پاسخگویی به رسانهها انجام میشود، اما چهار ماه پیگیری مداوم و تماسهای بیوقفه و البته بدون نتیجه خبرنگار «جوان»، نشان داد که در وزارت آموزش و پرورش، هنوز درک روشنی از نقش سخنگو به عنوان حلقه ارتباطی میان رسانهها و این نهاد وجود ندارد.
عدالت آموزشی یکی از مهمترین مسائل مطرحشده توسط رئیسجمهور و مسئولان ارشد کشور است، عدم پاسخگویی به این موضوع حیاتی، پرسشهای جدی درباره میزان جدیت و برنامههای اجرایی این وزارتخانه ایجاد میکند.
در سالهای گذشته، رؤسای دولتهای مختلف و وزرای آموزش و پرورش بارها بر لزوم ارتقای کیفیت آموزش و تحقق عدالت آموزشی تأکید کردهاند. اما واقعیت امروز نشان میدهد که کشور هنوز فرسنگها با عدالت آموزشی فاصله دارد. رئیسجمهور در سخنرانیهای متعدد، از جمله در در نشست نهضت توسعه عدالت در فضای آموزشی با مشارکت مردم (در دیماه سال گذشته)، صراحتاً به ضرورت پایان دادن به پولی شدن آموزش کیفی اشاره کرده و وعده داده است که «قرار نیست کسی که پول دارد بهترین آموزش را ببیند، اما در مدارس دولتی چنین آموزشی نباشد.» آذرماه نیز وزیر آموزش و پرورش تأکید کرد که کمبود فضاهای آموزشی در یک سال آینده جبران میشود.
خبرنگار «جوان» برای دریافت جزئیات بیشتر درباره این وعدهها، چهار ماه پیش از طریق مسئول هماهنگکننده گفتوگوهای سخنگوی وزارت آموزش و پرورش، پرسشی را برای آقای فرهادی، سخنگوی این وزارتخانه ارسال کرد. پرسش بهطور مشخص درباره برنامههای اجرایی وزارت آموزش و پرورش برای تحقق عدالت آموزشی و بهرهگیری از فرصت توجه ویژه رئیسجمهور به این مسئله بود: «چقدر میتوان به این وعده امیدوار بود؟ برنامه وزارت آموزش و پرورش در این زمینه چیست؟ حال که از فرصت توجه ویژه رئیسجمهور به بهبود وضعیت آموزش در مدارس دولتی برخوردار هستید، چه اقداماتی میتوانید انجام دهید تا نتایج مثبت آن در کف مدارس قابل مشاهده باشد؟»، اما پاسخ روشنی دریافت نشد.
