ابراهیم سحرخیز در گفتوگو با «جوان»: مدارس غیردولتی تنها عامل طبقاتی شدن آموزش و پرورش نیستند؛ اتفاقاً این عارضه در بین مدارس دولتی نیز شایع است. مدارس سمپاد، نمونه دولتی، شاهد، هیئت امنایی و دیگر مدارس خاص، عملاً آموزش و مدرسه را از مسیر درست و طبیعی خود خارج کردهاند. در نتیجه بسیاری از دانشآموزان با استعداد، به دلیل نبود امکانات، از رسیدن به عدالت آموزشی محروم شدهاند
جوان آنلاین: در گوشهای از شهر، در خانهای ساده، دانشآموزی شبها در نور کم چراغ درس میخواند. امتحانات نهایی و بعد از آن، کنکور نزدیک است، اما رؤیای دانشگاههای بزرگ برای او بیش از حد دور و دستنیافتنی به نظر میرسد. در طرف دیگر، در خانهای پر از امکانات، دانشآموزی دیگر با کمک معلمان خصوصی و کلاسهای ویژه آماده میشود. هر دو تلاش میکنند، اما مسیر موفقیت برای یکی آسانتر است و برای دیگری پر از مانع. این یک داستان نیست، بلکه تصویری واقعی از نابرابری آموزشی است که مسیر ورود به دانشگاههای برتر را برای برخی هموار و برای بسیاری دیگر دشوار ساخته است.
طبق آمار و پژوهشهای انجام شده طی سالهای اخیر، بیشتر پذیرفتهشدگان دانشگاههای مهم کشور از دهکهای پردرآمد جامعه و آنهایی هستند که در مدارس غیردولتی درس خواندهاند. این آمارها پیام روشنی دارند؛ اینکه پول به جای استعداد، تعیینکننده مسیر ورود به دانشگاههای برتر است!
مدارس دولتی و سهم ناچیز در رتبههای برتر کنکور
در حالی که همه از عدالت آموزشی صحبت میکنند و اینکه هیچ دانشآموزی نباید به دلیل مشکلات اقتصادی از تحصیل محروم شود، اما با نگاهی به آمارها مشخص میشود که واقعیت، فاصله زیادی با این شعارها دارد. دانشآموزی در منطقهای محروم، با کتابهای فرسوده و معلمانی که هر روز با چالشهای بیشمار دستوپنجه نرم میکنند، رؤیاهایش را میان مشکلات معیشتی خانوادهاش جا میگذارد. در طرف دیگر، دانشآموزی که در مدرسهای غیردولتی با شهریههای میلیونی تحصیل میکند، با معلمان خصوصی، کلاسهای تقویتی و منابع بیشمار برای موفقیت در امتحانات نهایی و کنکور آماده میشود!