هدایت نادرست نقدینگی به بخشهای غیرمولد، عامل اصلی تضعیف رشد اقتصادی و ناتوانی در تحقق توسعه پایدار است
جوان آنلاین: نقدینگی در اقتصاد کشورمان، همچون شمشیری دو لبه است که در صورت مدیریت نادرست میتواند به ابزاری برای تضعیف بنیانهای اقتصادی تبدیل شود. تمرکز بانکها بر تخصیص منابع مالی به بخشهای غیرمولد نظیر سفتهبازی و دلالی نهتنها موجب تقویت نهادهای ناکارآمد میشود، بلکه به کاهش سرعت رشد اقتصادی و بروز مشکلاتی نظیر تورم فزاینده و رکود تولید منجر میشود. کارشناسان اقتصادی همواره هشدار دادهاند جریان نقدینگی به جای جریان به سمت بخشهای تولیدی و مولد مانند صنعت و کشاورزی، منابع مالی را از این حوزهها دور کرده و به تسریع فرآیندهای غیرمولد میپردازد. این وضعیت با کاهش ظرفیتهای اشتغالزایی و رشد تولید تهدیدی جدی برای توسعه پایدار کشور به حساب میآید.
نقدینگی یکی از عوامل تعیینکننده در رشد اقتصادی هر کشور است. با این حال، چگونگی هدایت این نقدینگی از سوی نظام بانکی، تأثیر مستقیمی بر عملکرد اقتصاد دارد. در ایران ما، بانکها به جای تخصیص منابع به بخشهای مولد مانند تولید، صنعت، کشاورزی و زیرساختها، اغلب نقدینگی را به سمت فعالیتهای غیرمولد مانند خرید و فروش ارز، سفتهبازی در بازار مسکن و تجارت کوتاهمدت سوق میدهند. این روند به گفته کارشناسان، یکی از دلایل اصلی رشد منفی اقتصاد کشور در سالهای اخیر بوده است.
حجم نقدینگی در کشورمان طی دهه گذشته بهطور چشمگیری افزایش یافته و طبق گزارشها در سال ۱۴۰۳ به بیش از ۸ هزار همت رسیده است، اما بخش عمده این نقدینگی به جای تقویت تولید در فعالیتهای غیرمولد گردش میکند. برای مثال، سرمایهگذاری در بازارهای موازی مانند خرید ملک یا طلا به دلیل سودآوری سریع، جذابیت بیشتری برای بانکها و سرمایهگذاران داشته است.
پیامدهای هدایت نادرست نقدینگی