مُهر تعطیلی بر پیشانی مدارس

دیوار مدارس چنان کوتاه شده که روز‌های تعطیل به راحتی از سر دانش‌آموزان می‌پرند و از کف می‌روند

دیوار مدارس چنان کوتاه شده که روز‌های تعطیل به راحتی از سر دانش‌آموزان می‌پرند و از کف می‌روند

جوان آنلاین: «اهمیت دادن ظاهری روی کاغذ و بی‌اهمیتی عملی در واقعیت» این سندرمی است که ما دچارش شده‌ایم. مصادیق زیادی می‌توان در این باره شمرد، اما یکی از شاخص‌ترین‌ها وضعیت کجدار و مریز نظام آموزشی است. مدرسه روی کاغذ یا از پشت تریبون سیاستمداران در نوک قله قاف نشسته، اما در عمل دیواری کوتاه‌تر از مدرسه وجود ندارد. مدرسه‌ها عین آب خوردن تعطیل می‌شوند، البته امروز با نیم‌نگاهی به وضعیت کلان کشور طرح چنین سوژه‌ای ممکن است زیاده‌خواهانه به نظر برسد، اما شاید اگر نظرگاه‌مان را اندکی تغییر دهیم خوانش دیگری از ماجرا داشته باشیم:‌ای بسا بسیاری از بحران‌هایی که امروز در سطوح کلان با آن دست به گریبان هستیم، به خاطر جدی نگرفتن مقوله آموزش به طور کل و به طور خاص نظام آموزشی در کشور است. 

کافی است به فهرست تعطیلی مدارس در تقویم تحصیلی امسال نگاهی بیندازیم تا متوجه شویم با چه مضحکه‌ای روبه‌رو شده‌ایم. دانش‌آموز یک دبستان ابتدایی دولتی در منطقه چهارباغ استان البرز در دی ماه فقط پنج روز به مدرسه رفته است، قرار است این کودکان آینده‌سازان کشور باشند. وضعیت در مدارس تهران و بسیاری از کلانشهر‌ها و شهر‌ها مشابه است، به ویژه کلانشهر‌هایی که با چالش همیشگی وارونگی هوا در پاییز و زمستان روبه‌رو هستند، یعنی دو فصلی که می‌توان آن را گل زمان تحصیل دانش‌آموزان دانست، به راحتی به خاطر آلودگی و برودت هوا، لزوم صرفه‌جویی در منابع به ویژه گاز و عللی از این دست در کلانشهر‌ها و تهران تعطیل می‌شوند. ظاهراً این کار برای محافظت از کودکان و نوجوان‌هاست، اما در عمل رابطه لرزان و کیفیت نازل تحصیل در مدارس را از وضع موجود هم تنزل می‌دهد.

وقتی تعطیلی مدارس استثنا بود

سال‌هاست آموزش‌و‌پرورش با مسائل بنیادینی روبه‌رو است. آموزش‌ها در مدارس به‌روز، جذاب، خلاقانه و متناسب با رهیافت‌ها و تحولات آموزشی، فناوری و علم روز نیست، مدارس همچنان محفوظاتی خشک و بی‌روح تحویل دانش‌آموزان می‌دهند و توقع آنها از ذهن پویا و سیال کودکان و نوجوان‌ها انباری راکد و خاکستری برای جا دادن به آن محفوظات است. مدرسه و کودکان همچنان نسبت به هم دافعه دارند، کادر آموزشی در فقدان استاندارد‌های معیشتی و رفاهی نتوانسته است کیفیت بالای آموزش و تدریس را به دانش‌آموزان به ویژه در مدارس دولتی عرضه کند، آموزش و تربیت نیروی انسانی فراموش و حالا مصیبت تعطیلی مکرر مدارس به این طومار طولانی اضافه شده است. 

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *