رئیسجمهور اگر بخواهد حال سفره مردم را بهبود بخشد، باید تیغ جراحی بر ساختارهای ناکارآمد تولید فرود آورد؛ موانع ریشهای نیاز به عزم ریشهای دارند
جوان آنلاین: در حالی با همزمانشدن با هفته جمعیت بار دیگر بر ضرورت افزایش فرزندآوری تأکید میکنند که بسیاری از جوانان به دلیل نداشتن مسکن از تشکیل خانواده ناتوانند. طبق آخرین آمارها نرخ ازدواج به کمترین میزان در ۲۵ سال اخیر رسیده و بیش از ۷۰ درصد جوانان، مشکل مسکن را اصلیترین مانع فرزندآوری میدانند. سیاستهای تشویقی بدون توجه به بحران مسکن راه به جایی نمیبرد. هفته جمعیت در حالی سپری میشود که بار دیگر رسانههای رسمی و تریبونهای دولتی، بر ضرورت فرزندآوری و افزایش نرخ باروری تأکید میکنند، اما در این میان، صدای یک واقعیت خاموش کمتر شنیده میشود، جوانی که سقفی برای زندگی ندارد، نمیتواند خانواده بسازد. در سالهای اخیر، نرخ ازدواج و فرزندآوری با شیب نگرانکنندهای کاهش یافته است؛ آماری که بخش بزرگی از آن به عامل مسکن بازمیگردد. براساس آخرین گزارش مرکز آمار، کمترین میزان ازدواج طی ربع قرن اخیر ثبت شده است. در کنار آن نظرسنجیها در مطالعهای از مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران (ایسپا) نشان میدهد بیش از ۷۰درصد جوانان نداشتن مسکن مناسب را عامل اصلی بیمیلی به فرزندآوری دانستهاند.
خانهای برای نسل فردا نیست
به رغم تصویب قوانین متعددی در حمایت از ازدواج و فرزندآوری طی دو دهه اخیر، متأسفانه اجرای ناقص، کند و گزینشی این قوانین باعث شده است دستیابی به مسکن که باید یک حق اولیه باشد، به آرزویی دستنیافتنی برای بسیاری از جوانان تبدیل شده است. در حقیقت، شعارهای زیبای افزایش جمعیت که در سخنرانیها و بیانیهها مطرح میشوند، عمدتاً روی کاغذ باقی ماندهاند، در حالی که در عمل بسیاری از جوانان با چالشهای عمیقی مانند بیکاری، تورم افسارگسیخته و به ویژه بحران مسکن مواجه هستند که کوچکترین انگیزهای برای تشکیل خانواده در آنها باقی نمیگذارد.
در همینباره، مسعود حبیبی، معاون فرهنگی وزارت بهداشت با اشاره به آمارهای نگرانکننده اظهار میدارد: «حدود ۳ میلیون نفر از جمعیت مجرد کشور را دانشجویان تشکیل میدهند که سهم قابل توجهی از این تعداد به دلیل نبود مسکن مناسب و امکانات اولیه زندگی، ازدواج را به تعویق میاندازند یا به کلی از آن صرفنظر میکنند.» این در حالی است که بسیاری از این جوانان در سنین ایدهآل برای تشکیل خانواده هستند و تأخیر در ازدواج آنها میتواند تأثیرات منفی قابل توجهی بر ساختار جمعیتی کشور در سالهای آینده داشته باشد.