تحریمهای آمریکا با هدف اختلال در جریانهای ارزی ایران، باعث کاهش منابع، افزایش هزینهها و تأخیر در انتقال ارز شده و فشار اقتصادی و بیثباتی را تشدید کردهاند. بر این اساس، کارشناسان تأکید دارند که دسترسی به ارز باید اولویت اصلی مذاکرات دیپلماتیک باشد.
جوان آنلاین: در میان انبوه تحریمهایی که طی دهههای اخیر از سوی دولتهای مختلف ایالات متحده علیه ایران وضع شده، یک نقطه تمرکز اساسی و راهبردی در سیاست تحریمی آمریکا بیش از سایر حوزهها برجسته بوده است: ایجاد اختلال در جریانات ارزی ایران.
بر اساس بررسیهای کارشناسان، چه در دولتهای دموکرات و چه جمهوریخواه، هدف نهایی تحریمها علیه ایران همواره به نحوی بر محور بیثباتسازی اقتصادی کشور از طریق محدودسازی منابع ارزی و اخلال در مصرف ارزی استوار بوده است. در واقع، دولت ترامپ ـ چه در دوره نخست ریاستجمهوریاش (۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰) و چه در دوره کنونی (۲۰۲۴ به بعد) ـ بر بستر زیرساختهای تحریمی طراحیشده توسط دموکراتها سوار شده و همان مسیر را با شدت بیشتری ادامه داده است.
تحریمها چگونه جریان ارزی ایران را مختل میکنند؟
ایجاد اختلال در جریانات ارزی کشور، به گفته تحلیلگران، نقطه آغاز زنجیرهای از اهداف سیاسی و اقتصادی است که در نهایت میتواند به بیثباتی منجر شود. این اختلالها سه وجه عمده دارند:
