در سلسله گزارشهای پیشرو، محورهای مهمی از مسائل کارگری بهصورت جداگانه واکاوی و تلاش شده است ابعاد گوناگون آنها روشن و پیشنهادهایی کاربردی برای سیاستگذاران، کارفرمایان و بدنه کارگری کشور ارائه شود؛ ششمین گزارش به ایمنی کارگر میپردازد؛ هشتمین گزارش به مشارکت کارگران در سود تولید میپردازد.
جوان آنلاین: رهبر حکیم انقلاب، ۲۰ اردیبهشتماه همزمان با میلاد با سعادت حضرت علیبنموسیالرضا (ع) و در سالی که با عنوان «سرمایهگذاری برای تولید» مزین شده است، در دیداری صمیمانه با کارگران به بیان نکاتی کلیدی و راهبردی درباره مسائل کار و تولید پرداختند. ایشان با تأکید بر نقش بنیادین کارگران در پیشرفت کشور، کار را دارای ارزشی والا دانسته و کارگر را ستون استوار اقتصاد ملی معرفی کردند. در این بیانات الهامبخش، محورهایی مهم همچون ارزشگذاری کار و کارگر، تأمین امنیت شغلی، جلوگیری از تعطیلی کارخانهها، امنیت شغلی کارآفرین، مهارت افزایی کارگران، ایمنی کارگر، حمایت از تولید داخلی، مشارکت کارگران در سود تولید، تأمین مسکن کارگری، تقویت فرهنگ محیط کار و توجه به تنوع نیروی کار با نگاهی آیندهنگر و دقیق مورد تأکید قرار گرفتند؛ مسائلی که میتوانند نقشه راهی مؤثر برای تحکیم پیوند میان تولید و معیشت باشند. در سلسله گزارشهای پیشرو، هر یک از این محورها بهصورت جداگانه واکاوی و تلاش شده است ابعاد گوناگون آنها روشن و پیشنهادهایی کاربردی برای سیاستگذاران، کارفرمایان و بدنه کارگری کشور ارائه شود؛ هشتمین گزارش به مشارکت کارگران در سود تولید میپردازد.
***
سهیم شدن کارگران در سود شرکتهای دولتی و خصولتی فرصتی بیسابقه برای افزایش بهرهوری و عدالت در اقتصاد کشورمان است. سالها از نقش کلیدی کارگران در تولید و توسعه سازمانها سخن گفته شده، اما کمتر به حق مسلم آنها در بهرهمندی از منافع اقتصادی توجه شده است. اکنون میتوان انتظار داشت شرکتهای دولتی و خصولتی که صفر تا صد آنها متعلق به همین مردم است، کارگران را در سود خود سهیم کنند. این روند میتواند تحول مهمی در رابطه میان نیروی کار و مدیریت شکل دهد. وقتی کارگران به عنوان شریک واقعی در سود شناخته شوند، انگیزهای پایدار برای بهبود کیفیت و تعهد در انجام وظایف ایجاد میشود که نتیجه آن ارتقای عملکرد کلی سازمان خواهد بود. این رویکرد نه تنها عدالت مالی را افزایش میدهد، بلکه اعتماد و همکاری را در محیط کار تقویت میکند. اجرای قانونی چنین سیاستی نیازمند چارچوبی دقیق و شفاف است که سهم سود را به صورت عادلانه و متناسب با عملکرد افراد توزیع کند. این شفافیت موجب میشود کارگران با انگیزه و حس مسئولیت بیشتری در روند تولید مشارکت کنند. پذیرش سهیم شدن کارگران در سود، فراتر از یک تغییر اقتصادی ساده، گامی به سوی اصلاحات ساختاری و فرهنگی در سازمانهای دولتی و خصولتی است. این تغییر میتواند زمینهساز رشد پایدار، افزایش رضایت شغلی و حفظ نیروی متخصص در این بخشها شود.
