امیرعباس واسعیزاده
علیرضا بیرانوند برای بار دوم رنجنامه سفر به اروپا و قرارداد با آنتورپ بلژیک را تعریف کرد. بار اول در گفتگو با عادل فردوسیپور و حالا در مصاحبه با محمدحسین میثاقی.
بیرانوند برای بار دوم ماجراهای بلژیک را گفت. اینکه او در تمرین یا مسابقه مرتکب چه حرکاتی یا اشتباهاتی شده در بحث ما نیست و بیشتر تجربهای است که بازیکنان جوان از آن استفاده کنند و عبرت بگیرند. اما اینکه مسیر ترانسفر بازیکن به ناکجا آباد است و چرا جلوی آن گرفته نمیشود، سوالی است که باید به پاسخ آن برسیم.
محمد نادری، رامین رضاییان، میلاد و مهرداد محمدی، نورافکن، بیرو، کاوه، قلی زاده، حسینزاده … اینها تنها نمونههایی تازه هستند که در سالهای اخیر از ترانسفر به بلژیک دیدهایم و پایان خوشی نداشتند. تاکید داریم که به دو دهه قبل برنمیگردیم؛ وگرنه پیشینه حضور بازیکنان ایرانی در بلژیک مفصل است. همین باشگاه شارلوا در یک مقطع مهرداد میناوند، داریوش یزدانی و محمدرضا مهدوی را داشت. چرا مسیری که مشخص است به بنبست میرسد بسته نمیشود؟ چرا این چاه پر نمیشود تا استعدادهای بعدی فوتبال ایران به درون آن سقوط نکنند؟