امیرعباس واسعیزاده
علیرضا بیرانوند در حساسترین دوران عمر ورزشی خود به سر میبرد و می تواند در تیم ملی ایران تاریخ ساز شود.
شاید اگر همین دو ماه قبل به هر اهل فوتبالی میگفتی علیرضا بیرانوند در خطر از دست دادن جایگاهش در فوتبال ایران است، به شما میخندید و هیچ کس این گزاره را باور نمیکرد. جایگاه علیرضا بیرانوند و افتخارات و کارنامهاش آنقدر محکم بود و با توجه به اینکه او دروازهبان است و گلرها میتوانند تا سن بالا بازی کنند، همه گمان میکردند که او تا سالها کاپیتان تیم ملی و پرسپولیس خواهد ماند، بدون رقیب و بدون تهدید! هر چقدر دروازهبانان دیگر بدخشند باز برای بیرانوند خطری محسوب نمیشوند. تنها خطر از ناحیه خود او بود و حالا هم که موقعیتش به خطر افتاده صرفاً به خاطر عملکرد خود اوست!
همه میدانیم بر علیرضا بیرانوند در یک سال اخیر چه گذشت. او چقدر از مصدومیتها و البته جنجالی که در تابستان بر سر رفتن به استقلال درست کرد، لطمه خورد و آسیب دید اما شاید این یک ماه اخیر بزرگترین زنگ خطر برای بیرانوند باشد. هیچ کس توقع نداشت بیرانوند در یک بازی سه گل بخورد. در یک تورنمنت و در ۶ مسابقه تنها یک بار دروازهاش را بسته نگه دارد و به اصطلاح کلین شیت کند اما این اتفاق در جام ملتها افتاد و همه دیدیم که این بیرانوند چه فاصلهای با آن مهره مطمئن همیشگی دارد. بیرانوند در طول جام ملتها روی خط برنامه تلویزیونی آمد و در مورد پرسپولیس نظر داد. خبر پیشنهاد او از ترکیه رسانهای شد و داستان انتخاب مربی در پرسپولیس به پای او نوشته شد! و در بازگشت از جام ملتها و شروع دوباره لیگ برتر بیرانوند حالا یکی یکی رکوردهای منفی را میزند. او از ۵۰ متری گل خورد که حتی برای دروازهبانان عادی هم یک شکست محسوب میشود.