وقتی در جشنواره سیویکم فیلم فجر «گناهکاران» فرامرز قریبیان اکران شد خیلیها امید به احیای مجدد سینمای پلیسی در کشورمان بستند. اما آن فیلم هرچه که بود، «ایرانی» نبود.
سورهسینما – صادق فرامرزی: وقتی در جشنواره سیویکم فیلم فجر «گناهکاران» فرامرز قریبیان اکران شد خیلیها امید به احیای مجدد سینمای پلیسی در کشورمان بستند. اما آن فیلم هرچه که بود، «ایرانی» نبود، و شاید به همین خاطر هم بود که سام قریبیان(نویسنده گناهکاران) در کنفرانس خبری فیلم به جمعآوری داستان گناهکاران از مجموع نزدیک به ۲۰۰ فیلم پلیسی آمریکایی خبر داد.
حالا، «۳۶۰درجه» ادامه «گناهکاران» است، اما همان معدود نقاط قوت فیلم پدر هم در اثر جدید پسر مشاهده نمیشود. فارغ از غیربومی بودن داستان که بر تکتک سکانسها،کاراکترها و حتی لوکیشنها سایه انداخته است، آنچه که «۳۶۰درجه» را آزاردهنده میکند وجود مجمعالروایاتی از فیلمهای پلیسی مختلف است که مانع از یکدستی ساختار داستانی فیلم هستند و از برقراری هر رابطه علت و معلولی میان اتفاقات جلوگیری میکنند.