هفتِ «سینمانروها» ؛ چرا «هفت» افخمی در مسیر درستی است؟

این اولین‌بار است که مدیری فرهنگی برای پاسخگویی در قبال عملکردش اینچنین به گفتگویی صریح روی آنتن دعوت می‌شود و ظاهرا راه فراری هم از آن ندارد. مدیری که سیاست اصلی‌ش در سینما حمایت از آثار محفلی روشنفکران و گسترش سینمای غیرمردمی است، درست در نقطه مقابل هدف درستی که افخمی دنبال آن است؛ «بازگرداندن عامه‌ی مردم به سینما».

این اولین‌بار است که مدیری فرهنگی برای پاسخگویی در قبال عملکردش اینچنین به گفتگویی صریح روی آنتن دعوت می‌شود و ظاهرا راه فراری هم از آن ندارد. مدیری که سیاست اصلی‌ش در سینما حمایت از آثار محفلی روشنفکران و گسترش سینمای غیرمردمی است، درست در نقطه مقابل هدف درستی که افخمی دنبال آن است؛ «بازگرداندن عامه‌ی مردم به سینما».

این اولین‌بار است که مدیری فرهنگی برای پاسخگویی در قبال عملکردش اینچنین به گفتگویی صریح روی آنتن دعوت می‌شود و ظاهرا راه فراری هم از آن ندارد. مدیری که سیاست اصلی‌ش در سینما حمایت از آثار محفلی روشنفکران و گسترش سینمای غیرمردمی است، درست در نقطه مقابل هدف درستی که افخمی دنبال آن است؛ «بازگرداندن عامه‌ی مردم به سینما».

سوره سینما – امیر ابیلی : «هفت»ِ گبرلو، در طول چند سال پخشش از تلویزیون، تقریبا هیچ‌گاه نتوانست بحثی جدی در فضای سینمایی ایران به راه بیندازد. هیچگاه موفق نشد برنامه‌ای «جذاب» برای مخاطب باشد. مخاطب عام هیچگاه شاهد گفتگویی صریح و چالشی و دیدنی از هفتِ گبرلو نبود و مخاطب نخبه نیز نمی‌توانست دغدغه‌های جدی‌تر سینمایی‌ش را در آن بیابد. هفت در زمان گبرلو در اتفاقی قابل تامل برای جذب مخاطب بیشتر رویکردهایی کاملا زرد داشت اما درعین حال بی‌مخاطب بود و بی‌بازخورد، و در نهایت مخاطب سری اول هفت را هم به یک‌دهم کاهش داد.

منبع  : سوره سینما

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *