
مروری بر کتاب «ازنو تازه شویم» اثر محمد باقر کلاهی اهری
به گزارش مجله خبری نگار، «میخواستم بمانم/ بعد از تو میخواستم خودم را ببوسم /که تو را دیده است» شاید همین بریده کوتاه از یک شعر بلند برای معرفی شاعری کافی باشد که در دهه هفتاد قاعدههای معمول زبان را بههمریخته و زیباییشناسی جدیدی از شعر ارائه داده است. صحبت از سیوچند سال پیش است، وقتی بازیهای زبانی تکراری، واجآراییها و نمادسازیهای فراوان بلای جان ادبیات آن سالها بوده است. وقتی شاعران بعد از نیما و سپهری، بعد از اخوان و شاملو و فروغ، مدام در حال تکرار تکنیکهای دستمالیشدهاند، او بارقههایی ازایندست را چندان برنمیتابد.
