مهدویان برخلاف بسیاری از فیلمسازان که قراردادهای خود را براساس نیاز فیلم، زیر پا گذاشته و از ساختار طراحیشده، عدول میکنند، به هیچ وجه در طول فیلم «ایستاده در غبار»، ذرهای از ساختار سینمایی خود، پا فراتر نگذارده است.
به گزارش سوره سینما ، سعید مستغاثی، نویسنده و منتقد سینما در یادداشتی که برای فارس ارسال شده درباره فیلم «ایستاده در غبار» اولین تجربه محمدحسین مهدویان نوشته است:
صحنه ای در فیلم «ایستاده در غبار» که حاج احمد متوسلیان با آن قد رشید، گوشی بی سیم را بر فراز دست گرفته و از پشت سنگر وارد میدان نبردی می شود که از زمین و آسمانش، آتش می بارد و رزمندگان اسلام با کمترین امکانات در حال مقاومت هستند، به جرات بگویم یکی از ماندگارترین تصاویر تاریخ سینماست. متوسلیان آن گوشی بیسیم روشن را برفراز دست گرفته تا همه تاریخ بشنوند که در شرایط هجوم همه جانبه ارتش جهان سلطه با همه قوا، نیروهای جبهه اسلام تنهای تنها و با اتکال به ذات حق تعالی ایستاده بودند. گویی متوسلیان در غبار آن کارزار ایستاده تا همچون مولایش حسین (علیه السلام) از تمام تاریخ “هل من ناصر” بطلبد. انگار فریاد حسین بن علی (علیه السلام) در ظهر عاشورای سال ۶۱ هجری را تکرار می کند.