درباره سریال خوشمحتوای «در انتهای شب» که سراغ چالشهای سبک زندگی زوجهای جوان رفته، اما از یک اشکال مهم رنج میبرد یعنی ارائه تصویری اغراق شده از تعامل و تقابل زن و شوهر
به گزارش مجله خبری نگار، مدتها بود که سینما و تلویزیون ما فقط و فقط در پی جذب مخاطب به سادهترین اشکالش بود و برای همین در محتوایش سهمی برای بهتصویر کشیدن درونیات پیچیده آدمها، رنجها و مشکلاتشان وجود نداشت. گاهی فیلمهایی در سینما تولید میشد که در عین داشتن محتوایی عمیق و فرمی قابل اعتنا، از برقراری ارتباط با بدنه مخاطب و نور انداختن روی مشکلات زندگی آدمها برای طیف فراگیری از مخاطبان عاجز بودند و لذا جریانساز نمیشدند. اما چند وقتی است که شبکه نمایش خانگی با آثاری، چون «افعی تهران» و حالا «در انتهای شب» هم در جذب مخاطب موفق است، هم مخاطب را به کاوشی جدی میبرد در اعماق رنج و احساسات شخصیتها و روابط انسانیشان. سریالی که بهرغم نکات مثبت، در ارائه تصویری کامل از زنان و مردان جامعه ضعفهایی هم دارد.