به گزارش مجله خبری نگار، زندگی بخشی را میتوان مهمترین ویژگی رودها به شمار آورد. همین ویژگی مهم باعث شده توجه انسانها بیش از هر پدیده طبیعی دیگر در طول تاریخ متوجه رودها باشد و در ادبیات فارسی نیز شاهد حضور این پدیدههای طبیعی هستیم. شاهنامه فردوسی نیز از این موضوع مستثنا نیست. حکیم توس در روایتهای تاریخی و اسطورهای اثر جاودانه خود، همواره به رودخانهها توجه ویژهای داشته است. ازجمله مهمترین رودهایی که نامشان در شاهنامه آمده میتوان به «کاسه رود» و «سُنبار» در سرزمین خراسان اشاره کرد. رود سُنبار که امروز ما آن را به عنوان یکی از شاخههای سمت راست رود اترک میشناسیم دراستان خراسان شمالی و شهرستان بجنورد قرارگرفته است. در ادامه این بار نیز با استناد به کتاب «فرهنگ جغرافیای تاریخی شاهنامه» تألیف استاد سید مهدی سیدی فرخد به سراغ رود سنبار رفتهایم تا از جایگاه این رود بزرگ و زندگی بخش در شاهنامه باخبر شویم.