به گزارش مجله خبری نگار، پیشینه بهتصویرکشیدن افراد حاشیهنشین و لمپن به سالهای قبل از انقلاب بازمیگردد؛ پرونده سینمای جاهلی در سالهای پس از انقلاب بسته شد. البته روایت زندگی افراد حاشیهنشین در شکلهای دیگر بهمرور بازآفرینی شد. در این سالها ما با تصویری از اراذل و اوباش در فیلمها و سریالها مواجه شدیم که دیگر چندان انطباقی با نمونههای کلاسیک سینمای ایران در دهههای۴۰ و ۵۰ (در ۲ تقسیمبندی کلی سینمای جاهلی و سینمای موسوم به خیابانی) نداشت. لاتهای عربدهکش که وسط خیابان خودنمایی میکنند یا در حال سرقت و ایجاد مزاحمت برای نوامیس مردم هستند، بخشی از این تصویر را در قالب آشنای درام اجتماعی میسازند که قرار است به شکلی در حد امکان عریان، معضلات جامعه را به نمایش بگذارد؛ هرچند در برخی از این آثار بهنظر میرسد هدف از نمایش لاتبازی بیشتر ایجاد جذابیت است. میانههای دهه۹۰ تصویر لمپنها در فیلمها و سریالها تغییر کرد.