سیمای زنان در سینمای ایران؛ شخصیت‌هایی تحت ظلم و ستم‌پذیر/ ظلم به زنان، ایده محبوب کارگردانان ایرانی/ تحلیل «سوره سینما» از تصویر زنان در آثار جشنواره فجر

شرایط در این سال‌ها به سمتی رفته است که همزمان با پررنگ‌تر شدن حضور زنان در سینما و ایفاکردن نقش‌های محوری و اصلی در فیلم‌ها، تصویر نمایش داده شده از بانوان در آثار سینمایی همراه با ظلم همیشگی مردان به آن‌هاست.

شرایط در این سال‌ها به سمتی رفته است که همزمان با پررنگ‌تر شدن حضور زنان در سینما و ایفاکردن نقش‌های محوری و اصلی در فیلم‌ها، تصویر نمایش داده شده از بانوان در آثار سینمایی همراه با ظلم همیشگی مردان به آن‌هاست.

سوره سینما– احسان سالمی: نمایش سیمای زنان در سینمای ایران یکی از موضوعاتی است که در طی دوره‌های مختلف و با توجه به شرایط اجتماعی هر دوران دستخوش تغییر شده است. در دوره‌های ابتدایی بانوان حضوری منفعل و آرام داشتند که بیشتر نقش آن‌ها به عنوان یک همسر در زیرسایه شخصیت مرد، گم می‌شد. البته این گم شدن شخصیت بانوان به معنای تحت ظلم قرار گرفتن آن‌ها نبود، بلکه بیشتر به واسطه شرایط جامعه و محدودیت‌های بیشتری که برای زنان وجود داشت، نمی‌شد شخصیت خیلی پررنگی را به عنوان قهرمان و یا یکی از چهره‌های اصلی و موثر یک اثر سینمایی برای زنان ترسیم کرد.

اما شرایط در طی این سال‌ها به سمتی رفته است که همزمان با پررنگ‌تر شدن حضور زنان در سینما و ایفاکردن نقش‌های محوری و اصلی در فیلم‌ها، تصویر نمایش داده شده از بانوان در آثار سینمایی همراه با ظلم همیشگی مردان به آن‌هاست. مردانی که یک روز در قامت یک شوهر معتاد یا بی‌قید و بند و روز دیگر به عنوان پدری مستبد و متحجر و یا برادری زورگو، به زنان ظلم می‌کنند و خواسته‌های خود را بر آن‌ها تحمیل می‌کنند.

منبع  : سوره سینما

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *