اندیشکده بگین سادات در اکتبر ۲۰۲۴ در گزارشی نوشت: برای اسرائیل تغییر از ابهام هستهای به افشای باید مقتدرانه، بدون تردید و سریع باشد
جوان آنلاین: برخی از مطالعات در محافل صهیونیستی به ویژه در طول یکسال اخیر از لزوم ایجاد تغییراتی در دکترین هستهای این رژیم و به ویژه از جمله جنگ هستهای محدود سخن میگویند. بیشتر کارشناسان معتقدند که رژیمصهیونیستی ششمین دارنده تسلیحات هستهای است و یکی از چهار دولت مسلح به سلاح اتمی است که در چارچوب معاهده عدم اشاعه سلاحهای هستهای (انپیتی) به عنوان بازیگر صاحب سلاح هستهای به رسمیت شناخته نمیشود. دکترین هستهای تلآویو بیش از همه با دو ویژگی شناخته میشود.
نخست سیاست ابهام هستهای است. این رژیم دارابودن سلاح هستهای را نه تأیید و نه تکذیب میکند. رهبران تلآویو در دهه ۱۹۶۰ م، بحثهای زیادی پیرامون این موضوع انجام دادند که لحظه مناسب جلوگیری از حمله دشمنی که در زمینه سلاحهای متعارف برتری دارد چه زمانی است؟ نتیجهای که از این بحثها گرفته شد این بود که این رژیم نمیتواند در بحبوحه جنگ و بدون اعلام قبلی از سلاحهای هستهای استفاده کند. اگر کشوری تصمیم بگیرد تا سلاحهای هستهای داشته باشد، دشمنان او باید اطلاع داشته باشند یا حداقل نگران باشند که قابلیت هستهای وجود دارد. بازدارندگی تنها زمانی مؤثر است که دشمنان به قابلیت آن آگاه و از آن بیمناک باشند، اما رژیمصهیونیستی متعهد شده بود اولین کشوری نباشد که سلاحهای هستهای را وارد منطقه میکند. به این ترتیب به مدت چندین دهه است که سلاحهای هستهای خود را در هالهای از ابهام نگه داشته است.
دومین ویژگی این دکترین ناشی از محدودیتهای جغرافیایی و عمق استراتژیک است. رژیم صهیونیستی در غرب آسیا و در ساحل شرقی دریای مدیترانه قرار گرفته است و لبنان در شمال، سوریه در شمال شرقی، اردن و کرانه باختری در شرق و با مصر و باریکه غزه در جنوب غربی هم مرز است. دکترین هستهای این رژیم بر اثر نبود عمق استراتژیک شکل گرفته است. یک هواپیمای جت جنگنده با سرعت کمتر از سرعت صوت میتواند در عرض چهار دقیقه، مسافت ۴۰ مایل دریایی معادل ۷۴ کیلومتر از رود اردن تا دریای مدیترانه را طی کند. علاوه بر این، با توجه به کمبودهای نظامی و غیرنظامی خود به دلیل جمعیت کم و در جهت تقویت آن، بر پایگاه نظامی سربازان ذخیره خود تکیه دارد.
نکته سوم تهدیدات موجودیتی است که در یکسال اخیر به عنوان بسیاری از گزارشهای تحلیلی و ارزیابیهای محافل و مراکز مطالعاتی و امنیتی این رژیم تبدیل شده و ناظران معتقدند که تهدیدهای موجودیتی تلآویو بعد از جنگ غزه افزایش یافته است. رژیمصهیونیستی بعد از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ م، در جبههها و سطوح مختلف با چالشهای متعددی دست و پنجه نرم میکند، اما بزرگترین عامل نگرانی آن مربوط به خطرات موجودیتی است که بقای آنها را تهدید میکند. روزنامه هاآرتص در مقالهای به بررسی سه تهدید بزرگ موجودیتی علیه رژیمصهیونیستی در سایه جنگ غزه پرداخته و اولین مورد از خطرات موجودیتی علیه این رژیم را به تهدید نظامی خارجی دانست که از جبهههای حزبالله، حماس، فلسطینیان در کرانه باختری، یمن، ایران و سوریه با آن مواجه است. به نظر میرسد که تهدید موجودیتی در شرایط کنونی مهمترین تأثیر را در دکترین هستهای دارد.