برای سینماگری که همواره جریان هنر بازاری و مبتذل را نکوهش کرده، این روی صحنه بردن یک نمایش سرخوشانه چه معنایی می تواند داشته باشد؟
به گزارش سوره سینما، شهریورماه ۹۵ که برسد دقیقا شش سال تمام از مهاجرت بهرام بیضایی به آمریکا و حضورش به عنوان مدرس در دانشگاه استنفورد می گذرد.
بیضایی دو سال بعد از آخرین ساخته اش «وقتی همه خوابیم» که نقد آشکار مناسبات غلط سینما در ایران است در حالی از ایران رفت که همه تلاشهایش برای ساخت یکی دو فیلمنامه قابل تامل و از جمله «اشغال» و «مقصد» به جایی نرسید.