وزارت فرهنگ و ارشاد بعد از رفتار پر تناقض خود در مورد فیلم «۵۰ کیلو آلبالو» و اشتباهات فاحش گذشته برای اجازه اکران فیلمهایی همچون «گینس»، «عصبانی نیستم» و «طبقه حساس» این بار به فیلم «دونده زمین» اجازه اکران داده است…
به گزارش سوره سینما، وزارت فرهنگ و ارشاد بعد از رفتار پر تناقض خود در مورد فیلم «۵۰ کیلو آلبالو» و اشتباهات فاحش گذشته برای اجازه اکران فیلمهایی همچون «گینس»، «عصبانی نیستم» و «طبقه حساس» این بار به فیلم «دونده زمین» اجازه اکران داده است که به وضوح نشان میدهد که منجی و امید مردم ایران، خارجیها هستند و تنها راه موفقیت و زندگی کردن دویدن به دنبال آنها است.
کمال تبریزی در فیلم «دونده زمین» روستایی از ایران را به تصویر میکشاند که اهالی آن گنگ و سرگردان، بی تحرک و در حال سکون، انگار که قصد دارند «آنقدر بخوابند که خواب به خواب برند»و شاید بهترین توصیف را تزریقاتچی (حسین عابدینی) فیلم میکند: «کوچههاش بوی لجن میدهد، آدمهاش غمگین، انگاری گرده مرده نشسته، آدم حالش بههم میخوره.»