گناه نابخشودنیِ شایستهی شلاق هفت، این است که چیزهایی در سینما هست که هفت، آنها را به درست یا غلط «دیاثت فرهنگی» مینامد. عبارتی که چه «دوندهی زمین» را دیده باشیم و چه نه، باید شدیدا مورد تهاجم قرار گیرد تا باب اعتراض به لختی پادشاه باز نشود.
به گزارش سوره سینما، مهرماه سال گذشته وقتی بهروز افخمی برای قسمت صفرم دور جدید هفت، برای مصاحبه و تجربهآموزی پیش جیرانی رفته بود و هشدارهای او را دربارهی جنس مخاطبان هفت و گفتمان سینمایی غالب کشور میشنید، کمتر کسی فکر میکرد که ماجرای این تقابل گفتمانی در سینمای ایران آن قدرها هم جدی باشد؛ آن قدر جدی که کسی در این میانه محکوم به جاری شدن حد گردد.
اما این روزها که ریتم وقوع حواشی سینمایی تندتر شده است، میتوان جیرانی را تصور کرد که کنار افخمی نشسته و با همان خندهی هشدارآمیز همیشگی، تعلیق موقت هفت را ناشی از گوش نکردن افخمی به تذکرهایش بداند. حتی میتوان پاسخ افخمی را هم تصور کرد که باید چیزی شبیه این باشد که «در عوض به هیجانش میارزید!»