حکم این نیست که هر رویکرد اجتماعی فیلمساز، دنباله روی حساب شود ولی نوع روایت و قصه گویی و ایجاد تعلیق متاثر از خیانت و قضاوت که صفر تا صدش از آثار فرهادی می آید، وام داری محسوب می شود.
سوره سینما– محمدتقی فهیم: فیلم «عادت نمی کنیم» ادعای زیادی دارد ولی کم فروغ است. ابراهیم ابراهیمیان با فیلم اولش، «ارسال یک آگهی تسلیت برای روزنامه» نشان داد که استعداد جدیدی وارد بدنه سینما شده است، عناصری از خلاقیت داشت، بارقه ای از تکنیکالی کارگردان به چشم می خورد.
محتوای ضعیفش قابل تحمل بود، در مجموع فیلم سازنده اش قلمداد می شد. «عادت نمی کنیم» فیلم مضمون و پیام است، سبک و سیاق روایت و فرمیکش بدهکار دیگران است، کلاژ شده. اینجاست که حرف سردبیر کایه دوسینما مبنی بر «خطر دنباله روی از سینمای اصغر فرهادی»، (نقل به مضمون) معنا پیدا می کند. پی روی از دیگران خلاقیت کش است. حکم این نیست که هر رویکرد اجتماعی فیلمساز، دنباله روی حساب شود، حتی دستمایه قرار دادن موضوعاتی مانند دروغ، پنهانکاری زن و شوهر، بی اعتمادی و خیانت هم پی روی نیست ولی نوع روایت و قصه گویی و ایجاد تعلیق متاثر از خیانت و قضاوت که صفرتاصدش از آثار فرهادی می آید، وام داری محسوب می شود. بیشتر ازاین، تا حد کلیشه برداری و کپی هم پیش رفته است. بنابراین اولین آسیب فیلم از ناحیه بدهکار بودن سرچشمه می گیرد، یعنی تازه نیست، طراوت ندارد، کهنه می نماید و لذا شگفتی هم نمی آفریند.